Henryk Sienkiewicz

SienkiewiczŻył w latach 1946 –1916. Był powieścio-pisarzem i nowelistą okresu pozytywizmu. Należy do najpopular- niejszych pisarzy świata. Jego utwory są wciąż wznawiane i tłu-maczone na wiele języków.
Wyrazem międzyna-rodowego uznania było przyznanie mu w 1905 roku Nagrody Nobla za powieść historyczną „Quo vadis". W darze narodowym, na uroczysty jubileusz 25-lecia pracy literackiej, otrzymał w 1900 roku majątek Oblęgorek pod Kielcami.
Był bardzo związany z Warszawą, gdzie studiował na wydziale prawnym oraz filozoficzno-historycznym Szkoły Głównej, a także na rosyjskim Uniwersytecie Warszawskim. Zapalony działacz społeczny. Wiele podróżował, m.in. do Ameryki, gdzie powstały takie nowele, jak „Latarnik", „Sachem", „Wspomnienie z Maripozy" , oraz do Afryki, co zainspirowało go do napisania „W pustyni i w puszczy". Jako pozytywista poruszał w swych utworach aktualne problemy społeczne, np. sprawę wychowania i kształcenia dziecka wiejskiego („Janko Muzykant"), dyskryminację dzieci polskich w szkole zaborczej („Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela"), sytuację chłopa zmuszonego do służby w armii zaborczej („Bartek Zwycięzca") oraz wiele innych.

Ulubionym gatunkiem literackim Sienkiewicza była powieść historyczna. Ogromną popularność przyniósł mu cykl nazwany „Trylogią" („Ogniem i mieczem", „Potop" i „Pan Wołodyjowski"), napisany ku pokrzepieniu serc Polaków. Największym sukcesem międzynarodowym była powieść historyczna „Quo vadis". W 1900 r. powstał kolejny utwór z tego gatunku – „Krzyżacy", będący uwieńczeniem twórczości pisarza. Dzieło to, posiadające niezwykłą wartość ideologiczno – artystyczną, dało czytelnikom, podobnie jak „Trylogia", literacką lekcję patriotyzmu i wiarę w wartość ludzkiego bohaterstwa.

Wśród młodzieży niesłabnącą poczytnością cieszy się powieść przygodowa „W pustyni i w puszczy", zamykająca przeszło czterdziestoletnią karierę pisarską Sienkiewicza. Wiele z jego utworów doczekało się adaptacji filmowych.
Wyrazem hołdu dla zasług pisarza zarówno na polu literackim, jak i społecznym było sprowadzenie jego prochów do Polski (zmarł w Szwajcarii, dokąd przedostał się po wybuchu I wojny światowej) i złożenie ich w podziemiach Katedry św. Jana w Warszawie.

Cytaty:

Kto kocha, ten wierzy.
Miłość nie jest całkowicie ślepa, ale cierpi na daltonizm.
Łatwiej na świecie o filozofię, niż o dobrą radę.
Nie rzeczywistość sama, ale serce, z jakim ku niej przystępujemy, daje rzeczom kształty i kolory.